Kao deo operacija protiv Dačana (teritorija današnje Rumunije), rimski carar Trajan je sagradio put od Beograda kroz Đerdapsku klisuru, sve do mesta gde je podigao most na Dunavu (Trajanov most).
Gradnju puta je završio 103. godine, a ceo posao je ovekovečen pločom sa natpisom. Ploča je poznata kao Trajanova tabla (Tabula Traiana). Na tabli je uklesan tekst na latinskom, koji u prevodu glasi: IMPERATOR CEZAR, BOŽANSKOG NERVE SIN, NERVA, TRAJAN AVGUST GERMANIK, VRHOVNI SVEŠTENIK, ZASTUPNIK NARODA PO ČETVRTI PUT, SAVLADAVŠI PLANINSKO I DUNAVSKO STENJE, SAGRADI OVAJ PUT.
Izgradnjom hidroelektrane Đerdap (1969.), rimski put je potopljen, a da bi Trajanova tabla bila sačuvana, odlučeno je da bude isečena i da se podigne 50 metara više. Vidljiva je samo sa Dunava. Izgradnjom hidroelektrane Đerdap, rimski put – jedini kopneni prilaz je potopljen, te je lokalitet vidljiv samo sa Dunava. Lokalitet je pod zaštitom Republičkog zavoda za zaštitu spomenika kulture, kao nepokretno kulturno dobro od izuzetnog značaja. Za sve planirane sadržaje potrebna je saglasnost nadležnog Zavoda za zaštitu spomenika u Nišu. Za više informacija o obilascima i potencijalima Kladova i Djerdapa posetite sajt turističke organizacije opštine Kladovo.
Spomenik prirode ,,Blederija“, izuzetna prirodna atrakcija, nalazi se na teritoriji opštine Kladovo i od samog Kladova je udaljen oko 25 km, Blederijski vodopad nalazi se u blizini sela Reka. Ovaj vodopad je 26.12.2019. godine proglašen za zaštićenim područjem II kategorije – regionalnog, odnosno velikog značaja, kao spomenik prirode.
Vodopad Blederija smatra se za najbolju skrivenu tajnu Đerdapa, potiče od istoimene reke koja izvire na 190 m nadmorske visine. Reka teče ka jugoistoku, stapajući se sa pritokama Suvaje i Sokolovice, i kao Blederija teče dalje do spajanja sa Ravnom rekom, gde zatim do ušća u Dunav nastavlja kao Rečka reka. Na 2 kim uzvodno od vodopada, nalaze se izvori reke Blederije. Neki od njih sa ledenom vodom, pa čak do izvora subtermalne vode i temperaturom od 17 ºC. Na oko 2,5 km od vodopada, nalazi se i interesantna pećina sa vrelom Sokolovica. Interesantan podatak za ovaj kraj je i to da je ovuda prolazila prečica rimskog puta iz Poreča, preko Miroča ka Dunavu i Ključu dok Trajan nije probio put kroz Kazan.
Pećine su oduvek bile predmet interesovanja. Od skloništa pećinskih ljudi do srednjevekovnih mitova i legendi, danas su pećine turističke atrakcije koje posećuje veliki broj ljudi. Srbija može da se pohvali velikim brojem zanimljivih ,,podzemnih palata,, ali jedinstvena po raznolikosti pećinskog nakita i lepoti koja može da se meri sa najpoznatijim u svetu je Resavska pećina – skrivena lepota istočne Srbije.
U krečnjačkom brdu Babina glava u istočnoj Srbiji nalazi se Resavska pećina, čija se starost procenjuje na čak 80 miliona godina. To je čini jednom od najstarijih pećina Evrope. Krenite u obilazak pećine uređenom stazom koja prolazi kroz svih 8 dvorana, kako na gornjem tako i na donjem nivou.
Obilazak počinje od “Dvorane sraslih stubova ili kolonada” koja je tako nazvana zbog brojnih stubova žućkaste boje koji su nastali spajanjem stalagmita i stalaktita u stubove koji se prostiru celom dužinom pećine. Put se nastavlja ka “Dvorani košnica“ koja svoje ime duguje grupi od tri stalagmita koji podsećaju na stare košnice nekada pravljene od pruća i blata. Drugi i treću dvoranu spaja kanal crvenih breča, sastavljenih od fragmenata različitih stena povezanih vezivnom supstancom. Crvene breče su osobenost Resavske pećine – ona je jedina u Srbiji gde ih možete videti, a izuzetno se retko viđaju i u drugim pećinama u Evropi. U Resavskoj pećini ćete u svakom trenutku prepoznati neki odredjeni oblik, nešto što će vas podsećati na već vidjenu figuru – patulje, babu i dedu, Titanik, zmajeve, pa čak i osobe. Koliko god puta da posetite pećinu, uvek ćete videti nešto novo.
Hodajući Kanjonskim kanalom stići ćete do treće Resavske dvorane nazvane „Predvorje istorije“ jer su u njoj nađeni kamena sekira, vrhovi kopalja, kao i ognjište praistorijskog čoveka ali i lobanja izumrle životinjske vrste polarne lisice. Ovde se nalaze i okamenjene pećinske zavese nazvane „Pećinske orgulje“ zbog zanimljivih zvukova koje proizvode, a koje odzvanjaju pećinom poput muzike. Prolaskom kroz dugi veštački tunel stići ćete i do Kristalne dvorane, bogate nakitom od belog, žutog i crvenog kristala. U ovom delu pećine pažnju turista najviše privlači duboko udubljenje u zidu dvorane, delimično zatvoreno stalaktitima i stalagmitima koji svojim izgledom podsećaju na zatvorske rešetke zbog čega je ovo udubljenje nazvano „Kavez“.
Hodnikom prepunim pregradnih pećinskih stubova poznatim pod nazivom „Pećinske garsonjere“, stići ćete do „Koncertne dvorane”. Kao što se po nazivu može zaključiti, ona je izuzetno akustična, a po broju i lepoti pećinskog nakita nadmašuje sve druge dvorane u Resavskoj pećini. U njoj se nalazi belo-crveni stalagmit nazvan „Kip majke sa detetom“, kao i stalagmit „Pećinska sfinga“, dok u sredini dvorane stoji držeći stub na koji se cela pećina oslanja. Stub visine 20 i širine 12 metara sastavljen je od krečnjačkih blokova, takozvanih „pršljenova“ nastalih smenjivanjem perioda suše i vlage u pećini.
“Bobanova dvorana” nazvana je po najmlađem speleologu koji je u nju ušao, a poznata je po zidnom nakitu koji je zbog neobičnog oblika koji podseća na skup ljudskih lobanja, dobio naziv po spomeniku Ćele kula. Iz Bobanove dvorane preko male galerije stići ćete do sedme dvorane resavske pećine nazvane „Koralni kanal“.Po izlasku iz pećine imaćete utisak da ste otkrili jedan potpuno novi svet, i želećete da što pre posetite ponovo kako biste iz nekog drugog ugla posmatrali sav taj nakit koji se stvarao milionima godina.
Sve informacije oko posete pećini možete pročitati na sajtu Resavske pećine. Osim radnog vremena, cena ulaznica i ostalih pojedinosti koje možete videti na sajtu, bitno je da znate da je temperatura u pećini u svako doba godine ista i iznosi 7 stepena tako da je obavezno poneti jaknu čak i u toplim letnjim mesecima.
